විවාහක ජීවිතයේ ඒකාකාරී බව බිඳලන මනෝවිද්‍යාත්මක ප්‍රවේශයන්

විවාහය යනු කාලයත් සමඟ පරිණාමය වන, විවිධ මානයන් ඔස්සේ ගලායන සබඳතාවකි. මුල් කාල වකවානුව තුළ පවතින දැඩි ආකර්ෂණය සහ උද්වේගකර ස්වභාවය වසර ගණනාවක් එකට ජීවත් වීමේදී යම්තාක් දුරකට වෙනස් වීම සාමාන්‍ය තත්ත්වයකි. වර්තමාන කාර්යබහුල ජීවන රටාව, ආර්ථික වගකීම් සහ දෛනික චර්යාවන්හි පවතින යාන්ත්‍රික ස්වභාවය නිසා ලාංකීය සමාජයේ බොහෝ පරිණත ජෝඩු (Mature Sri Lankan Couples) මුහුණ දෙන ප්‍රධානතම රහසිගත ගැටලුවක් වන්නේ විවාහක ජීවිතය තුළ ඇති වන ඒකාකාරී බවයි (Monotony). මෙම ඒකාකාරී බව කායික සබඳතාවලට පමණක් නොව, අඹුසැමියන් අතර පවතින මානසික සහ ආත්මීය බැඳීමට ද සෘජුවම බලපෑම් එල්ල කරයි.

බොහෝ දෙනෙක් සිතන්නේ විවාහය වසර 10ක් හෝ 15ක් ගත වන විට කම්මැලි සහ නිශ්චල එකක් වීම ස්වභාවික ධර්මතාවයක් කියාය. නමුත් නූතන මනෝවිද්‍යාව සහ සබඳතා පිළිබඳ විද්‍යාව පෙන්වා දෙන්නේ මීට හාත්පසින්ම වෙනස් යථාර්ථයකි. ඒකාකාරී බව යනු සබඳතාවයේ අවසානය නොව, ඔබේ පෞද්ගලික සීමාවන් පුළුල් කරමින්, නව ප්‍රවේශයන් ඔස්සේ සබඳතාවය යළි පණගැන්වීමට ලැබෙන කදිම හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයකි. මෙම දීර්ඝ ලිපිය හරහා අප විවෘතව සාකච්ඡා කරන්නේ විවාහයක ඒකාකාරී බව නිර්මාණය වීමට බලපාන මනෝවිද්‍යාත්මක සාධක සහ පවුල් ජීවිතයේ ස්ථාවරත්වය රැකගනිමින් එම රාමුව සාර්ථකව බිඳලන ආකාරය පිළිබඳවයි.

1. විවාහක ජීවිතයේ ඒකාකාරී බව පිටුපස ඇති මනෝවිද්‍යාව (The Psychology of Monotony)

මිනිස් මොළය ස්වභාවිකවම සකස් වී ඇත්තේ නව්‍යතාවය (Novelty) සහ කුතුහලය සෙවීම සඳහාය. යුවළක් මුල්වරට එකිනෙකා hඳුනාගන්නා අවධියේදී මොළය තුළ Dopamine (ඩොපමින්) හෝමෝනය දැවැන්ත ලෙස ශ්‍රාවය වන අතර, එමඟින් ඉහළ මානසික උද්වේගයක් සහ ආකර්ෂණයක් ජනිත වේ. කෙසේ වුවද, කාලයත් සමඟ සහකරුගේ hැසිරීම් රටාව, කතා කරන විලාසය සහ ලිංගික ජීවිතය 100%ක්ම පුරෝකථනය කළ hැකි (Predictable) තත්ත්වයට පත් වූ විට, මොළයෙන් නිකුත් වන ඩොපමින් උත්තේජනය ක්‍රමයෙන් පහළ බසී.

ලාංකීය සංස්කෘතික රාමුව තුළ බොහෝ විට සිදු වන්නේ දරුවන් ලැබීම සහ වගකීම් වැඩි වීමත් සමඟම, බිරිඳ සහ සැමියා තමන් සතු පෞද්ගලික සරාගී අනන්‍යතාවය සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කර දැමීමයි. නිදන කාමරය ඇතුළත ලිංගිකත්වය යනු ආලෝකය නිවා දමා, එකම රුටින් එකකට අනුව, ඉතාමත් යාන්ත්‍රිකව කළ යුතු “රාජකාරියක්” බවට පත්වේ. සන්නිවේදනය සීමා වන්නේ “උයන්න කුකුල් මස් ගෙනාවද?” හෝ “ලයිට් බිල ගෙව්වද?” වැනි පවුල් නඩත්තු ප්‍රශ්නවලට පමණි. මෙම පුරෝකථනය කළ hැකි යාන්ත්‍රික ජීවන රටාව නිසා මිනිසා තුළ රහසිගත ලිංගික අසහනය (Sexual Frustration) සහ මානසික ඈත් වීමක් නිර්මාණය වේ. මතුපිටින් පවුල සුරක්ෂිතව පෙනුනද, ඇතුළාන්තයෙන් දෙදෙනාම සිටින්නේ දැඩි තනිකමකය.

2. සාම්ප්‍රදායික තහංචි සහ රහසිගත ෆැන්ටසි (Cultural Restraints & Hidden Fantasies)

පෙරදිග සමාජ ක්‍රමය තුළ කුඩා කල සිටම මිනිස් මනස හැඩගස්වා ඇත්තේ ලිංගිකත්වය සහ සරාගී ආශාවන් යනු සඟවා තැබිය යුතු, ලැජ්ජාවට කරුණක් ලෙස දැකීමටයි. විශේෂයෙන්ම කාන්තාවකගේ ශරීරය සහ ඇගේ වනචාරී ආශාවන් පවුලේ “ගෞරවය” නමැති සිරකූඩුව ඇතුළත තදින්ම සිර කර ඇත. මෙම සංස්කෘතික මර්දනය (Suppression) නිසා බොහෝ බිරින්දෑවරුන් තමන්ගේ සැබෑ සරාගී පෞරුෂය හෝ සැඟවුණු ෆැන්ටසි (Hidden Fantasies) තමන්ගේම සැමියා ඉදිරියේ වුවද ප්‍රකාශ කිරීමට දැඩි බියක් දක්වති.

නමුත් යථාර්ථය නම්, වයස හෝ සංස්කෘතිය කුමක් වුවද, සෑම මනුෂ්‍යයෙකුගේම යටිසිත තුළ වෙනස්ම ආකාරයේ සරාගී නිදහසක් අත්විඳීමේ රහසිගත ආශාවන් පවතී. ඇතැම් සැමියන් තමන් පණ වගේ ආදරය කරන බිරිඳ වෙනත් පිරිමියෙකුගේ අවධානයට ලක්වනවා දැකීමට (Voyeuristic Tendencies) ආශා කරන අතර, බිරින්දෑවරුන් තමන්ගේ ශරීරයේ සුන්දරත්වය අභිමානයෙන් යුතුව නිරාවරණය කරමින් බාහිර අවධානය ලැබීමට (Exhibitionistic Tendencies) රහසින් ආශා කරති. කෙසේ වුවද, “සමාජය මොනවා හිතයිද?” යන පදනමක් නැති බිය නිසා මෙම අදහස් සිත යටම කුණු වී යාමට ඉඩ hරියි. විවාහයක ඒකාකාරී බව බිඳලීමට නම්, මුලින්ම මෙම සාම්ප්‍රදායික වැටකඩොලුවලින් මිදී, විවෘත මනසකින් (Open-minded) යුතුව තම සහකාරියට ඇගේ සැබෑ මානසික නිදහස (Wife’s Freedom) ලබා දීමට සැමියා පියවර ගත යුතුය.

3. ඒකාකාරී බව බිඳලීමේ ප්‍රායෝගික මනෝවිද්‍යාත්මක ප්‍රවේශයන්

විවාහක ජීවිතයට අලුත් උණුසුමක් සහ ජීවයක් එකතු කරගැනීම එක රැයකින් කළ හැක්කක් නොවේ. ඒ සඳහා පියවරෙන් පියවර (Step-by-Step) ක්‍රියාත්මක කළ හැකි ප්‍රායෝගික ක්‍රමවේදයන් කිහිපයක් මෙන්න:

අඹුසැමියන් අතර විවෘත සන්නිවේදනය (Open Communication)

පළමු සහ වඩාත්ම වැදගත් පියවර වන්නේ නිදන කාමරය තුළ පවතින සන්නිවේදන බාධක බිඳ දැමීමයි. ලිංගිකව එක්වන අවස්ථාවලදී පමණක් නොව, සාමාන්‍ය නිදහස් වේලාවන්හිදී ද තමන් ආශා කරන දේවල්, තමන් දකින ෆැන්ටසි (Fantasies) කිසිදු ලැජ්ජාවකින් හෝ වරදකාරී හැඟීමකින් (Guilt) තොරව එකිනෙකා සමඟ බෙදාගන්න. සහකාරිය පවසන කිසිදු සරාගී අදහසක් විනිශ්චය කිරීමට (Judge) හෝ ඇයව ලේබල් කිරීමට සැමියා උත්සාහ නොකළ යුතුය.

නිදන කාමරයේ සීමාවන් පුළුල් කිරීම (Expanding Boundaries)

හැමදාම එකම අඳුරු කාමරය ඇතුළත ලිංගිකව එක්වීමේ යාන්ත්‍රික පුරුද්ද අත්හැර දමන්න. කාමරයට මද ආලෝකයක් (Warm/Dim Light) එකතු කර, එකිනෙකාගේ නිරුවත් සිරුරුවල පවතින රේඛාවන් සහ හැඩතල කලාවක් ලෙස අගය කිරීමට හුරු වන්න. ශරීරයේ පවතින සරාගී බව වචනවලින් වර්ණනා කිරීම (Dirty Talk) ආරම්භ කරන්න. සබඳතාවයේ පවතින මනෝවිද්‍යාත්මක සුරක්ෂිතභාවය (Psychological Safety) තහවුරු වන විට, සහකාරිය තමන්ගේ සිරුර නිදහසේ මුදාහැරීමට සූදානම් වේ.

පෞද්ගලික අවකාශයෙන් පිටත නව්‍යතාවය සෙවීම (Embracing Novelty)

දෛනික ගෘහස්ථ පරිසරයෙන් මිදී, සුඛෝපභෝගී හෝටල් සංචාරයන් (Luxury Traveling) සැලසුම් කරන්න. පොදු අවකාශයකදී බිරිඳ මදක් කැපී පෙනෙන, සරාගී ඇඳුමකින් සැරසී සිටින විට බාහිර පිරිමින් ඇය දෙස ආශාවෙන් බලන අයුරු (Men’s Gaze) නිරීක්ෂණය කරමින්, එමඟින් ජනිත වන නොසන්සුන් ආනන්දය (Thrill) රහස් මැසේජ් හරහා දෙදෙනා අතර බෙදාගැනීමේ “The Public Tease” සෙල්ලම් අත්හදා බලන්න. පරිසරයේ වෙනස් වීම මොළය පුරා හෝමෝන ගංවතුරක් නිර්මාණය කරයි.

4. නිගමනය: මානසික නිදහස තුළින් ලැබෙන සාර්ථක විවාහ ජීවිතය

විවාහය යනු සහකාරිය කොටු කර තැබිය යුතු සිරකූඩුවක් හෝ වගකීම්වලින් පමණක් පිරුණු පීඩාකාරී ගමනක් නොවේ. එය දෙදෙනෙකු එක්ව ජීවිතයේ උපරිම සතුට සහ නිදහස අත්විඳිය යුතු සුන්දර වික්‍රමයකි. සංස්කෘතික වැටකඩොලු සහ සාම්ප්‍රදායික රාමු මඟින් පනවා ඇති බිය සහ ලැජ්ජාව පසෙකලා, විවෘත සන්නිවේදනයක් සහ දැඩි එකඟතාවයක් මත පදනම්ව කටයුතු කිරීම විවාහයක සජීවී බව රැකගැනීමට උපකාරී වේ. තම සහකාරියට උපරිම මානසික නිදහස සහ ගෞරවය ලබාදෙන පරිණත යුවළයන්ට තමන්ගේ පෞද්ගලික යහන්ගැබ ඒකාකාරී බවින් මුදවාගෙන, සදාකාලික ආකර්ෂණයක් සහිත සන්තෝෂවත් විවාහ ජීවිතයක් අත්විඳීමට මඟ පෑදේ. ජීවිතය පවතින්නේ බුද්ධිමත්ව සහ සැබෑ ලෙසම සතුට විඳීම සඳහා පමණි!